ایجاد تنظیم گر مرجع و تخصصی فینتک، همانند بسیاری از کشورها در راستای همافزایی و تسهیم منابع بین نهادها و متخصصان برای بهبود وضعیت فینتک در کشور ضروری است. این کمبود و به تبع آن ضرورتش، بیش از بدنه فعال در حوزه فینتک، در نهادهای نظارتی که مسئولیت تنظیمگری را برعهده دارند به چشم میخورد چرا که تنظیمگر و سندباکس مرتبط با فینتک باید فینتک را دقیق بشناسد؛ اما در حال حاضر در سازمانهای تنظیمگر نظیر سازمان بورس، بیمه مرکزی یا بانک مرکزی چنین ماموریتی برای تنظیمگری و نظارت بر نوآوری دیده نشده است.
به گزارش ایران فینتک، علی عبدالهی عضو هیئتعلمی دانشگاه شهید بهشتی در نشستی که با هدف ارائه نتایج پروژه تحقیقاتی با عنوان “تنظیمگری فناوریهای نوظهور مالی؛ چالشها و راهکارها” در مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور برگزار شد، گفت: وضعیت فعلی حوزه فینتک نیازمند توجه و اقدام جدی است؛ تعداد متخصصان واقعی در این حوزه بهشدت محدود است و کمبود نیروی متخصص باعث ایجاد موانع جدی در پیشرفت و توسعه خدمات فینتک در کشور میشود. در واقع، ما در این زمینه با کمبود منابع انسانی در فینتک ها و به ویژه تنظیمگران مواجه هستیم که میتواند به ناکارآمدی در فرایندهای موجود منجر شود.
بیشتر بخوانید:
نشست تخصصی تنظیم گری فناوریهای نوظهور مالی؛ چالشها و راهکارها برگزار می شود
عبدالهی همچنین به مسئله منابع مالی و بودجههای لازم برای توسعه فینتک اشاره کرد و گفت: در بسیاری از موارد، نهادهای مرتبط با این حوزه با کمبود بودجه مواجه هستند. این وضعیت میتواند بر توانایی آنها برای اجرای پروژههای لازم تأثیر منفی بگذارد؛ اما همچنان انتظار میرود نهادها و سازمانها بتوانند بهدرستی به وظایف خود عمل کنند، درحالیکه که این امر بهسادگی امکانپذیر نیست.
او با تأکید بر لزوم ایجاد یک سندباکس مرجع که بتواند همافزایی میان متخصصان و نهادهای مختلف را فراهم کند، گفت: این سندباکس میتواند بهعنوان یک پلتفرم مناسب برای همفکری و تبادل تجربه میان کارشناسان و نهادهای مختلف عمل کند و به بهبود فرایند تنظیمگری کمک کند.
عبدالهی همچنین در ادامه سخنان خود به نقش نهادهای صنفی تخصصی فینتک در ایران پرداخت و گفت: متأسفانه عملکرد این قبیل نهادها در کشور ما چندان مطلوب نبوده است و در مقایسه با نهادهای مشابه در سایر کشورها، این نهادها نتوانستهاند بهدرستی در زمینه فرهنگسازی و آموزش فعالیت کنند. به همین خاطر ما نیاز داریم که این نهادها فعالیتهای خود را در زمینه افزایش سواد مالی دیجیتال کاربران بهبود ببخشند.
او همچنین بر لزوم ایجاد همافزایی بین نهادهای دولتی و خصوصی تأکید کرد و افزود: بانک مرکزی و دیگر نهادها نباید انتظار داشته باشند که همه مسئولیتها به عهده آنها باشد. نهادهای صنفی تخصصی میتوانند با اجرای برنامههای مناسب در زمینه شمول مالی به تحقق اهداف توسعه این حوزه کمک کنند.
عضو هیئتعلمی دانشگاه شهید بهشتی بهعنوان نمونه به سند منتشر شده توسط انجمن فینتک اندونزی اشاره کرد و گفت: این سند بهعنوان یک دستورالعمل میتواند الگویی برای ما باشد. ما باید از تجربیات موفق بینالمللی استفاده کنیم و به سمت پیادهسازی مدلهای بهتری برای توسعه تنظیمگری حرکت کنیم. نکته بسیار مهم این است که تنظیمگری فناوری از جمله فناوریهای مالی بدون اسناد بالادستی راه به جایی نمیبرد چرا که همه این تنظیمگریها به منظور نیل به اهداف غایی مانند گسترش شمول مالی است.
وی در تشریح بخشی از این سند گفت: گزارش BCG نشان میدهد از ۲۰۱۱ تا امروز تعداد شرکتهای فینتک در اندونزی ۷ برابر شده است و پیشبینی شده تا ۲۰۲۷ به صورت سالانه فینتک در این کشور ۲۶ درصد رشد را تجربه خواهند کرد. دلیل این رشد در گزارش BCG سه عامل عنوان شده است؛ چشمانداز سوآوری، تغییرات چشمگیر تنظیمگری در راستای تشویق نوآوری و عامل آخر همکاری متقابل اکوسیستم. برای مثال بانک اندونزی که سند راهبردی در زمینه پرداخت دارد، استاندارد Open API را هم ارائه کرده است و همین عامل منجر به جذب سرمایه ۷۰ میلیون دلاری استارتآپهای این حوزه شده است. از طرفی مرجع مالی این کشور در سال ۲۰۱۸ برای رمزداراییها اولین قانون خود را ارائه کرده است و دیگر قوانین و اسناد در نهایت منجر به جذب سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار برای استارتهای این حوزه شده است.
او همچنین بر اهمیت آموزش و توانمندسازی کارشناسان فینتک در لایه نهادهای تنظیمگر و سندباکسها تأکید کرد و گفت: برنامههای آموزشی جدی برای این کارشناسان ضروری است. با تقویت توانمندیهای موجود، میتوانیم به بهبود کیفیت نظارت و تنظیمگری فینتک در کشور کمک کنیم.
عبدالهی در پایان بر همکاری و هماهنگی بیشتر بین نهادها و انجمنهای فعال در حوزه فینتک تأکید کرد و گفت: این همکاری میتواند منجر به بهبود فرایندهای تنظیمگری و ارتقای وضعیت فینتک در کشور شود. اگر نهادها و انجمنها بتوانند بهخوبی با یکدیگر همکاری کنند، قطعاً میتوانیم به پیشرفتهای چشمگیری در این حوزه دست پیدا کنیم. فناوریهای نوظهور با وجود قید و شرط یا محدودیتهای زیاد نمیتوانند توسعه پیدا کنند و در مقابل آزادی کامل هم مخاطرات فراوانی را به همراه دارد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟
ارسال دیدگاه