افزایش قیمت دلار به دلیل نقدینگی بالا و عوامل اقتصادی کلان رخ میدهد. رمزارزها میتوانند به کنترل قیمت کمک و بخشی از هیجانها را به سمت خود جذب کنند. صرافیها بهعنوان واسطه عمل میکنند و نقشی در تلاطمات نقدینگی ندارند اگر کنترل درست روی ذخایر ریالی آنها باشد.
محمدرضا جمالی فعال و صاحبنظر ارشد حوزه بانکداری الکترونیکی و اقتصاد دیجیتال در گفتوگو با ایران فینتک گفت: رمزارزها تهدیدی برای افزایش قیمت دلار محسوب نمیشوند و ربطدادن افزایش قیمت ارز به رمزارزها در واقع دادن نشانی غلط است. علت اصلی افزایش قیمت دلار، افزایش نقدینگی و مسائل سیاسی است که بهخاطر شرایط کشور پیش آمده است. در چنین شرایطی این قبیل تصمیمات شوکآور و ایجاد ناامنی، باعث افزایش تقاضا میشود که در نهایت منجر میشود دلار به قیمت واقعی خودش برسد یا اینکه بهصورت مقطعی بالا رود.
وی افزود: رمزارزها میتوانند حتی شرایط را بهبود بخشند، چرا که نیاز به اسکناس را کاهش داده و بخشی از نقدینگی به بازار رمزارز منتقل میشود و اگر نبودند شاید ناگزیر بودیم با در مقیاس بیشتری ارز نقدی برای پوشش نیازها وارد کنیم.
جمالی با طرح این پرسش که اگر نقدینگی به سمت صرافیهای رمزارز که تحت کنترل کامل هستند و شفافیت کامل در تعاملات با ریال دارند، نرود آیا جایی به جز رفتن به بازارهای خطرناک مثل طلا و دلار کاغذی و بعد از آن دیگر فلزات و ماشین و مسکن خواهد داشت، گفت: آیا دلمان برای صفهای طولانی خرید دلار در صرافیها تنگ شده است که چنین محدودیتهایی را ایجاد میکنیم؟
در همین مورد بخوانید:
از دستور انسداد حساب صرافیهای رمزارز تا حالا چه میدانیم؟
فناوریهای مالی به بومیسازی خدمات نوین کمک میکنند
خلأ قانونی و نبود شفافیت در حوزه رمزارزها، هزینه تصمیمات ضروری را افزایش داده است
این صاحبنظر اقتصاد دیجیتال گفت: به نظر من حتی باید سقف ۲۵ میلیونتومانی برای معاملات رمزارزها برداشته شود. هر چه این بازار بهتر کار کند و حجم بیشتری از نقدینگی را پوشش دهد، بهعنوان یک سوپاپاطمینان عمل میکند و مقدار زیادی از نقدینگی را از دست مردم خارج کرده و بهجای طلا و دلار کاغذی، به این سمت هدایت میکند.
وی افزود: این مسئله نیز باید در نظر گرفته شود که بازار رمزارزها بسیار کوچک است و ورود و خروج ریال به آن در مقایسه با نقدینگی کشور، کم است و لازم است بسیار بیشتر شود تا نقدینگی سمت بازارهای غیرقابلکنترل نرود. بیشتر گردش مالی در داخل بازارهای کریپتو صرافیهای رمزارز رخ میدهد. وقتی شخصی پولی به صرافی میبرد چه ارزشش کاهش پیدا کند یا افزایش، تأثیری بر نقدینگی کل کشور نخواهد داشت؛ ولی سرعت این نقدینگی سرگردان گرفته شده و در حساب ریالی تحت کنترل صرافی قرار گرفته است و در هنگام خروج هم قابلردگیری است. این به نفع کشور است و دولت نظارت بر ریال دست صرافیها خواهد داشت و حتی حساب صرافیها میتواند تحت حسابهای بدون سود و تحت کنترل باشد و بهنوعی بدون اینکه نظام بانکی سودی دهد بخش زیادی از نقدینگی از چرخههای خطرناک خارج شود.
جمالی پیشنهاد داد: میتوان مکانیزمهای کارمزدی مناسب داشت که با خروج پول سهم از کارمزد گرفت که تا حد امکان ریال از صرافیها خارج نشود. این مسئله همچنین باعث کاهش نرخ پول تمام شده برای نظام بانکی و افزایش درآمدهای غیرمشاع میشود و بانک مرکزی میتواند کارمزد بگیرد. این مشابه با زمانی است که کشوری مانند ایالات متحده صددلاری چاپ میکند؛ ولی این پول در گاوصندوقهای کشورهای دیگر از چرخه خارج میشود. حالا ما اینجا اگر یک اسکناس از کشور خارج شد حس میکنیم بیتالمال رفته است و بهجای اینکه سعی کنیم پول بیشتر وارد صرافیها شود جلوی آن را میگیریم!
جمالی ادامه داد: به نظر من تمام ریشههای این مسائل به عدم آشنایی و اشراف لازم در فرایندهای تصمیمگیری در حوزه فناوری جدید برمیگردد؛ نباید از چیزی که نمیدانیم و نمیتوانیم یاد بگیریم بترسیم و بهجای رفتن به سمت دانش و فناوری از آن دوری کنیم تا بتوانیم درست تنظیمگری کنیم.
این کارشناس بانکداری الکترونیکی گفت: اگر مکانیزمهای لازم برای تبادل ریال و رمزارز بهدرستی طراحی شوند، میتواند تأثیر مثبتی بر اقتصاد داشته باشد. اما اگر طراحیهای مناسبی نداشته باشیم، ممکن است مشکلاتی به وجود بیاید و با این محدودیتهای ایجاد شده پول به سمت صرافیهای خارجی و بازارهای خطرناک هدایت خواهد شد.
به گفته وی «افزایش قیمت دلار به دلیل نقدینگی بالا و عوامل اقتصادی کلان رخ میدهد. رمزارزها میتوانند به کنترل قیمت کمک و بخشی از هیجانها را به سمت خود جذب کنند. صرافیها بهعنوان واسطه عمل میکنند و نقشی در تلاطمات نقدینگی ندارند اگر کنترل درست روی ذخایر ریالی آنها باشد. آنها در ذات کسبوکار خودشان دوست ندارند نقدینگی از حسابها و کیف پولهای آنها خارج شود و دوست دارند با گردش و خریدوفروشهای داخلی و بالارفتن سرعت گردش داخلی کارمزد بیشتری به دست آورند. آنها بهخوبی نقش خود را در اقتصاد بازی میکنند و حتی قیمت تتر و بقیه رمزارزها را متعادل میکنند. آنها در میانگین قیمتها نقشی ندارند و بازار را به سمت نقطه تعادل واقعی میبرند و اتفاقاً نوسانها را میگیرند».
جمالی ادامه داد: حجم افزایش نقدینگی روزانه کشور بسیار بالاست و مشکل همین جاست و بهجای اینکه این نقدینگی با مکانیزم درست به جاهایی مثل صرافیهای رمزارز منتقل شود تا با قویشدن آنها، مثل فنر و خازن عمل کنند و در بحرانها اجازه ندهند ضربهها باعث ایجاد مشکل برای کشور شود و با رقابتهایی که با هم دارند باعث شوند که سوداگری دلالان دلارهای کاغذی خنثی شود، بهاشتباه تصور میشود این شرکتهای فناوریهای مالی، ما را نابود میکنند.
این کارشناس تأکید کرد: معرفی تتر یا هر رمزارزی بهعنوان عامل هیجانات دلاری دادن نشانی غلط است. نقدینگی است و بدترین نوع نقدینگی، شبه پول تولید شده توسط نظام بانکی است و حسابکتاب و اصول اقتصاد سر جایش است. اینکه الان اثر دلار کاغذی کم شده به این معنی نیست که صرافیها قیمت تتر را بالا میبرند. این فیزیک بازار است. متأسفانه الان ما دنیای موازی نداریم و تحلیلی هم نمیشود که اگر اینها نبودند، قیمت دلار چقدر بیشتر بود و اگر کسی هم انجام دهد یا داده باشد، به حرف آن محقق و پژوهشگر توجه نمیکنند.
وی گفت: من شک ندارم رقیب سنتی رمزارزها که دلالان دلار هستند، صددرصد دوست دارند که در شرایط کنونی سوداگری بیشتری کنند و بسیار ناراحت هستند که صرافیهای دیجیتال مانع این سوداگریها هستند. در نظر داشته باشید که خروج نامناسب و ترسی که الان ایجاد شده نهتنها باعث میشود صرافیهای دیجیتال با مشکل مواجه شوند؛ بلکه خروج پول از این صرافیها بهصورت ریال یا خارجشدن به کیفهای پولهای شخصی و انتقال به صرافیهای خارجی باعث بدتر شدن شرایط نقدینگی و حتی نظارتی میشود. آنها ضعیف میشوند؛ ولی چون امانتدار مردم هستند ورشکست نمیشوند. اگر اصولی عمل کرده باشند هم نقدینگی ریالی دارند که پول هر کس را برگردانند و هم اینکه بهازای هر رمزارز نیز منابعشان در کیف پولها وجود دارد. آنها فقط ضعیف میشوند و اقتصاد ما بهخاطر قدرناشناسی از این سربازان دانش و اقتصاد دیجیتال ضعیف و ضعیفتر میشود. اثرات سو بر نیروی انسانی و بقیه شرکای تجاری آنها هم لازم است در نظر گرفته شود.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟
ارسال دیدگاه